Advertisements

स्वयंपाक घरातील महत्वाच्या टिप्स

*स्वयंपाक घरातील महत्वाच्या टिप्स:-*
१. फोडणी करताना त्यात व्हिस्कीचे चार थेंब टाकावेत, फोडणी जळत नाही.
२. कणीक भिजवताना तेलाबरोबर थोडी बिअर टाकावी, पोळ्या छान सोनेरी होतात.
३. आमटीमधे थोडा व्होडका टाकला तर आमटी ऊन्हाळ्यात खराब होत नाही.
४. कटाची आमटी करताना त्यात थोडी रेड वाईन टाकल्यास आमटी छान सरसरीत होते.
५. कढी करताना त्यात थोडी रम टाकल्यास ताकाचा आंबटपणा जाऊन कढी गोड होते.
“हे जमत नसेल तर नवऱ्याच्या पोटात. दोन पेग घातले कि जेवण कसेही बनले तर फरक पडत नाही…”

Advertisements

तुमची आठवण आली की वाटतं

तुमची आठवण आली की वाटतं एका दगडावर miss you लिहाव 
आणि 

तो दगड तुमच्या डोक्यात घालावा म्हणजे तुम्हाला पण

माझी आठवण येईल🤣

साडे तीन मुहूर्तांपैकी एक मुहूर्त म्हणजे गुढी पाडवा

साडे तीन मुहूर्तांपैकी एक मुहूर्त म्हणजे गुढी पाडवा. गुढी पाडवा हा दिवस हिंदू नववर्ष दिन म्हणून साजरा केला जातो. यंदा गुढी पाडवा अमावस्येच्या दिवशी आला आहे. त्याचप्रमाणे यंदा गुढी पाडवा हा उत्सव २ दिवस साजरा करणार आहेत. वर्षाच्या सुरवातीला मागच्या सगळ्या कडू गोष्टी गिळून टाकून मनातील नव्या गोडव्यासह नवीन वर्ष सुरू करा असे तर ही प्रथा सांगत नसेल? या सर्व परंपरांतून लहानपणापासूनच आपण निसर्गाच्या जास्तीत जास्त जवळ जाण्यास शिकतो. पूर्वी आपले जीवनमान निसर्गाच्या लहरींवर त्याच्या उष्ण, शीत बदलांवर अवलंबून होते (आता कूलर मुळे हवा तेव्हा गारवा निर्माण होतो) त्यामुळे आपल्या प्रत्येक सणांतले बदल हे निसर्गाच्या बदलानुसार होतात. या नववर्ष दिनाला आपल्या जवळच्या व्यक्तींना शुभेच्छा देण्यासाठी या खास शुभेच्छा तुमच्यासाठी

एका लग्नात नवरी ने घेतलेला उखाना

एका लग्नात नवरी ने घेतलेला उखाना –
‘ लाल मणी तोडले

काळे मणी जोडले..

चंदू रावांसाठी मी

सात जण सोडले..’
– नवरदेव भर लग्नातून ऊठून पळाला..

काल दिवसभर नेट चालत नव्हते

बायको तिच्या मैत्रिणीला : काल दिवसभर नेट चालत नव्हते.
मैत्रिण : मग काय केले ?
बायको : काही नाही , नवर्याबरोबर गप्पा मारत होते ,
” बरा वाटला गं स्वभावाने “

एक शंका होती विचारू का?

एक शंका होती विचारू का?

‘वाघ बकरी’ चहा उपवासाला चालतो का ?

.
[सहज, आपली एक शंका ] 😆😆😆😆

..आज फक्त जागतिक महिला दिन आहे…😜😂

सर्व पुरूषांना आजच्या दिवसाच्या शुभेच्छा…..

स्वत: ची काळजी घ्या, शांत रहाण्याचा प्रयत्न करा,भिऊ नका……

देव तुमच्या पाठिशी आहे…

🍫😷 तसा..रोजच घरगुती महिला दिन असतो

आज फक्त जागतिक महिला दिन आहे…😜😂

महिला दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा

आमच्या वाघासारख्या मिञांना शेळी बनवणारया तमामवहिनी साहेबांना जागतीक

महिला दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

श्री गजानन महाराज यांच्या विषयी माहिती

श्री गजानन महाराज यांच्या विषयी माहिती
जय गजानन 

श्री गजानन महाराजांचा जन्म कुठे व कधी झाला हे अज्ञात आहे. परंतु गजानन महाराज माघ वद्य ७ शके १८०० , २३ फेब्रुवारी १८७८ या दिवशी ऐन तारुण्यात ते शेगांव जि. बुलढाणा येथे दिगंबरावस्थेत दृष्टीस पडले . त्या वेळी ते देवीदास पातुरकरांच्या मठाबाहेर उष्ट्या पत्रावळीतील शिते उचलून खात होते. ह्या संदर्भात दासगणूंनी लिहिले आहे,

“कोण हा कोठीचा काहीच कळेना। ब्रह्माचा ठिकाणा कोण सांगे।

साक्षात ही आहे परब्रह्ममूर्ती। आलीसे प्रचिती बहुतांना॥”

जसा कुशल जवाहीर कोळशाच्या तुकड्यांमधून अनमोल हिरा शोधून काढतो त्याप्रमाणे बंकटलाल आगरवाल ह्याने त्यांचे महत्त्व ओळखले. त्याला महाराजांचे प्रथम दर्शन झाले ते असे, – “दंड गर्दन पिळदार। भव्य छाती दृष्टी स्थिर। भृकुटी ठायी झाली असे॥” जेव्हा बंकटलालने त्यांना जेवणाविषयी विचारले त्यावेळी महाराजांनी नुसतेच शून्य दृष्टीने त्याच्याकडे पाहिले. कारण महाराज त्यावेळी तुर्या* अवस्थेत होते . (तुर्या* अवस्था : जागृति म्हणजे जागे असणे, सुषुप्ति म्हणगे झोपणे आणि स्वप्नावस्था ह्या तीन अवस्थांच्या पलीकडील स्थितीस तुर्या अवस्था अथवा व्रह्मस्थिति अथवा सहजसमाधि असे म्हणतात) महाराज एक महान आणि असामान्य असे योगी आहेत ह्याची बंकटलालला तत्काळ आणि मनोमन खात्री पटली. त्या महान भक्ताने त्यांचे श्रेष्ठत्व ओळखून त्यांना स्वगृही आणले. जेथे संतांचा वास तेथेच भगवंताचा निवास, ह्या उक्तीप्रमाणे, “बंकटलालाचे घर। झाले असे पंढरपूर। लांबलांबूनीया दर्शनास येती। लोक ते पावती समाधान॥,”
बंकटलालाचे घर भक्तांनी दुमदुमून गेले. जरी पहिले काही महिने श्री गजानन महाराज बंकटलालाकडे राहिले तरीदेखिल सच्च्या परमहंस संन्याशाप्रमाणे काही कालानंतर त्यांनी त्यांचे वास्तव्य तिथून बदलून गावातील मारुतीच्या मंदिरात स्थिर केले. संत हे उपाधिरहित असल्याकारणाने गजानन महाराजदेखिल उपाधिपासून दूर राहण्याकरिता अनेक वेळा मठ सोडून कुठेतरी भटकंती करण्यास निघून जात. शेगांवात राहून महाराजांनी अनेक लीला करून लोकांचे कल्याण केले व त्यांना भक्तीमार्गाला लावले.
सद्‌गुरू अक्कलकोटचे श्री स्वामी समर्थ हे गजानन महाराजांचे सद्‌गुरू होते. या संदर्भात असे सांगितले जाते की ज्या दिवशी तरूण वयातील गजानन महाराज श्री स्वामींना भेटण्यास अक्कलकोटला येणार होते त्यादिवशी श्री स्वामी अतिशय आनंदात होते. तसेच दुरून गजानन महाराजांना (१७-१८ वर्षे वयाचे) येताना पाहून ते अतिशय आनंदाने उद्गारले, “गणपती आला रे!” त्यावर त्यांनी गजानन महाराजांना स्वतःच्या मांडीवर बसवून घेऊन त्यांचे प्रेमाने स्वागत केले. असे सांगितले जाते की केवळ एकच महिना गजानन महाराजांना स्वतःजवळ ठेऊन घेतल्यानंतर श्री स्वामींनी तारुण्यावस्थेतील गजानन महाराजांना आध्यात्मिक कार्याची दिशा दाखविण्यासाठी सटाणा येथील थोर सत्पुरूष देव मामलेदार यांच्याकडे पाठवले. देव मामलेदारांनी महाराजांची अध्यात्मविषयक जाणीव समृद्ध केली आणि पुढील कार्याची दिशा व स्वरूप स्पष्ट करून सांगितले . त्यांच्याच सूचनेनुसार महाराजांनी पुढे आपले कार्यक्षेत्र शेगांव येथे निश्चित केले .
जेव्हा श्री गजानन महाराजांनी आपल्या अवतारसमाप्तीची वेळ ठरवली, त्यावेळी ते हरी पाटलासोबत पंढरीला गेले. असे म्हटले जाते की त्यांचा मानस पंढरीलाच समाधी घेण्याचा होता परंतु श्री विठ्ठलाच्या आज्ञेने त्यांनी शेगावलाच समाधी घेण्याचे ठरविले व ऋषिपंचमीचा पुण्यदिनही ठरविला

समाधी घेण्यापूर्वी महाराजांनी सांगितले,
“आम्ही आहोत येथे स्थित | तुम्हा सांभाळण्याप्रति सत्य | तुमचा विसर पडणे नसे ||”
लाखोंच्या संख्येने लोक त्यांच्या समाधिप्रसंगी हजर होते. तत्पूर्वी महाराजांना सुवासिक द्रव्ये लावून अभ्यंग स्नान घालण्यात आले होते. अनेक सुवासिनींनी त्यांची पूजा करून मंगलारती ओवाळली होती. सर्वत्र सनईचे सूर ऐकू येत होते. सूर्याची पहिली किरणे जमिनीला स्पर्शिली आणि महाराजांनी ब्रह्मरंध्रातून त्यांचे प्राण अनंतात विलीन केले. देहाचे चलनवलन थांबले आणि भक्तगण एकदम शोकसागरात बुडाले. भक्तांना आकाश फाटल्यासारखे झाले, सर्वत्र दु:खाश्रूंचा पूर लोटला. त्यावेळी स्वतः श्री महाराजांनी त्यांच्या समाधीची वार्ता कित्येक भक्तांना स्वप्नात जाऊन कळविली.

त्याचवेळी डोणगावच्या गोविंद शास्त्रींनी निर्वाळा दिला की जोपर्यंत महाराजांचे सर्व भक्त दर्शन घेऊन जात नाही तोपर्यंत महाराज त्यांचे प्राण मस्तकी धारण करतील. महाराजांच्या समाधीचा सोहळा हा अवर्णनीय असा झाला. लाखोंच्या गणनेने भक्त समाधीच्या मिरवणुकीत भागीदार झाले. लोकांनी शृंगारित रथात ठेवलेल्या महाराजांच्या पुण्यमय देहावर अबीर, गुलाल, फुले, तुळशी आणि पैसे उधळले. संपूर्ण शेगावातून फिरुन पहाटे ती मंदिरात आली; तेथे महाराजांवर पुन्हा अभिषेक केला गेला.
त्यांचा देह शास्त्रात सांगितल्यानुसार उत्तराभिमुख असा समाधीच्या जागी ठेवला. अखेरची आरती ओवाळली आणि मीठ, अर्गजा, अबीर ह्यांनी भरली. सर्व भक्तांनी एकच जयजयकार केला,
“जय गजानना |ज्ञानांबरीच्या नारायणा | अविनाशरुपा आनंदघना | परात्परा जगत्पते ||,”
आणि शिळा लावून समाधिची जागा बंद केली. त्यानंतर दासगणूंनी म्हंटले आहे की सार्वभौम राजाचाही त्यांच्यापुढे पाड नाही. त्यांचे विश्वप्रेम, बंधुत्व आणि भक्तांच्या हाकेला धावून जाणे तसेच अतर्क्य असे चमत्कार करून त्यांना संकटातून सोडवून, त्यांच्या चुका त्यांच्या पदरात घालून अत्यंत प्रेमाने त्यांना मोक्षमार्गावर घेऊन जाण्याच्या लीला पहाताच सर्वच भक्त धन्यतेने नतमस्तक होतात. आज गजानन महाराज आपल्यात फक्त देहाने नाहीत, परंतु ते जगदाकार असल्याने ते नाहीत अशी जागाच अखिल ब्रह्मांडात नाही. म्हणूनच त्यांना
“अनंतकोटी ब्रह्मांडनायाक महाराजाधिराज योगिराज परब्रह्म सच्चिदानंद भक्तप्रतिपालक शेगांवनिवासी समर्थ सद्गुरु श्री गजानन महाराज की जय!!!”

असे प्रेमादराने संबोधले जाते. ज्या भक्तांना त्यांचे पुनीत चरणकमल लाभले ते खरोखरच धन्य होत. अशा सर्वच भक्तांच्या जीवननौका श्री महाराज भवसागराच्या पैलतीरी लावतील यात शंका नाही.

त्यांनी अनेक लोकांना दु:ख, संकटे, रोग यांपासून मुक्त करून सन्मार्गाला लावले. ते एक परमहंस संन्यासी तसेच उच्च कोटीचे विदेही संत होते. आज शेगावात त्यांच्या दर्शनाला येणाऱ्या असंख्य भक्तजनांना पाहून ह्या गोष्टीची नक्कीच खात्री पटते.

०८ सप्टेंबर १९१० रोजी ऋषिपंचमीच्या दिवशी त्यांनी शेगाव येथे समाधी घेतली आणि त्यांचे समस्त भक्तगण दु:खसागरात बुडाले.

देह त्याग करण्यापूर्वी महाराज म्हणाले, “मी गेलो ऐसे मानू नका। भक्तित अंतर करू नका। कदा मजलागी विसरु नका। मी आहे येथेच॥” “दु:ख न करावे यत्किंचित। आम्ही आहोत येथेच। तुम्हा सांभाळण्यापरी सत्य। तुमचा विसर पडणे नसे॥.” त्यामुळेच जरी गजानन महाराजांनी समाधी घेतली तरी आजही त्यांच्या भक्तांना त्यांची कृपा, प्रेम, आशीर्वाद आणि मार्गदर्शन लाभत आहे.

श्री गजानन महाराज यांच्या विषयी काही विशेष:

श्री गजानन महाराज हे अत्यंत परमोच्च स्थितीला पोहोचलेले असे ब्रह्मवेत्ते महान संत होते (आहेत) आणि त्यांचे जीवन हे एक मोठे गूढच म्हणावे लागेल. ते विदेही स्थितित वावरणारे असे परमहंस संन्यासी असून जीवनमुक्त होते. भक्तांचा उद्धार करण्याची त्यांची स्वतःचीच एक विशिष्ट अशी शैली होती. काहीच न बोलता ते सर्व काही बोलून जातात आणि काहीच न सांगता ते सर्व काही सांगून जातात, असा सर्व भक्तांचा अनुभव आहे. सर्व भक्तांवर असीम अशा कृपेचे छत्र धरून ते भक्तांच्या ह्रदयात घर करतात असा सर्व भक्तांचा अनुभव आहे. “गण गण गणात बोते,” हा त्यांचा आवडता मंत्र, ज्याचा ते अखंड ते जप करित. किंबहुना, त्यामुळेच त्यांना ‘गिणगिणेबुवा’ ‘गजानन महाराज’ अशी नावे पडली. वऱ्हाडातील भक्त त्यांना प्रेमाने ‘गजानन बाबा’ म्हणतात. दासगणूंनी ह्या संदर्भात लिहिले आहे, “मना समजे नित्य | जीव हा ब्रह्मास सत्य | मानू नको तयाप्रत | निराळा त्या तोचि असे ||.” ह्या मंत्राचा अर्थ असा आहे की जीव आणि ब्रह्म हे एकच आहेत आणि त्यांना निराळे समजू नये.

शरीरयष्टी ::–
सहा फुटी सडसडीत शरीरयष्टी, रापलेला तांबूस वर्ण, तुरळक दाढी व केस, वस्त्रविहीन शरीर आणि गुडघ्यापर्यंत पोचणारे हात यातून साकारते ती श्रीगजानन महाराजांची देह चर्या. लांब लांब पावले टाकीत सदान्‌कदा घाईघाईत धावल्याप्रमाणे भासणारी चालगती, पाय अनवाणी आणि हाती असलीच तर एखादी चिलीम व तिला छापी (कपडा) गुंडाळलेली असे..

अन्नसेवन::–
महाराजांची अशी मूर्ती लगबगीने एखाद्याच्या घरात घुसत असे किंवा अंगणात ओसरीवर मुक्काम ठोकीत असे. मग घरधन्याने भाकरतुकडा दिला तर खावे अन्यथा तो तसाच ठेवून पुढील मुक्कामी पळावे, अशी त्यांची बालसुलभ वृत्ती होती.

महाराजांना झुणका भाकरीसोबतच मुळ्याच्या शेंगा , हिरव्या मिरच्या , पिठीसाखर अतिशय आवडत असे. कधी कधी अमर्यादपणे चित्रविचित्र खावे तर कधी तीन – चार दिवस उपाशी राहावे . भक्तांकडून येणारेपंचपक्वान्नाचे ताट असो वा कुणी कुत्सितपणे दिलेला वाटलेल्या मिरच्यांचा गोळा असो, प्रसन्न भावाने त्याचेही सेवन करावे. गरीबाघरी जे अन्न सहजपणे उपलब्ध होऊ शकेल अशाच प्रकारचे अन्न म्हणजे ज्वारीची भाकरी, अंबाडीची भाजी, पिठले असे पदार्थ महाराज आवडीने खात. म्हणूनच आजही महाराजांच्या भंडाऱ्यासाठी इतर पक्वांनांव्यतिरिक्त ज्वारीची भाकरी, पिठले आणि अंबाडीची भाजी अवश्य करतात. कुठेही बेधडकपणे घुसून पाणी प्यावे, नाहीतर ओहोळातच ओंजळी ओंजळीने पाणी पिऊन तहान शमवावी, असे त्यांचे वर्तन असे.

मुळ्याच्या शेंगा , हिरव्या मिरच्या , पिठीसाखर हे पदार्थ कोणी आणून दिले की ते लहान बालकाप्रमाणे हरखून जात. मग या पदार्थांचे ढीग रचणे वा त्यांचे लहान लहान वाटे करणे यासारख्या बाललीलांमध्ये ते गुंग होऊन जात . महाराजांना चहाविषयी विलक्षण प्रेम होते . चांदीच्या मोठ्या वाडग्यातून मिळणारा गरमागरम चहा पाहून ते खुलत असत,

१. महाराजांचे सत्यस्वरूप कोणताही छायाचित्रक टिपू न शकणे
त्यांचे सत्यस्वरूप कोणताही छायाचित्रक (कॅमेरा) टिपू शकला नाही, हे त्यांचे वैशिष्ट्य होते. प्रत्येक वेळी काढलेले त्यांचे छायाचित्र वेगळेच निघायचे; म्हणून महाराजांचे एकही छायाचित्र दुसर्‍या छायाचित्राशी जुळत नाही.

२. महाराजांचा द्रष्टेपणा !
प्रकट दिनीच त्यांनी अन्न आणि पाणी वाया घालवू नका, असा संदेश दिला. त्यांच्या या शिकवणुकीची आवश्यकता आज भासतच आहे. संत किती द्रष्टे असतात ? याचीच ही प्रचीती आहे.

३. सर्व विषयांत पारंगत असणारे श्री गजानन महाराज !
महाराजांना मराठी, इंग्रजी, हिंदी, संस्कृत आदी भाषा अवगत होत्या, तसेच सर्व विषयांचे ज्ञानही होते. समोरच्या व्यक्तींची योग्यता ओळखून महाराज त्या व्यक्तीशी संभाषण करत असत. खरा जिज्ञासू समोर आल्यास त्याची जिज्ञासा त्यांच्याकडून शमवली जात असे. कला आणि संगीत यांचीही त्यांना आवड होती. ते विविध रागांत स्वतः भजने आणि पदे म्हणत असत. त्यांना गातांना पाहून खरा गायकही प्रभावित होत असे. त्यांचा वेद आणि ऋचा यांचाही दांडगा अभ्यास होता.

४. महाराजांच्या आवडत्या गोष्टी
भोलानाथ दिगंबर हे दुःख मेरा हरो रे । चंदन, चावल, बेलकी पातियां शिवजीके माथे धरो रे ॥ हे संत मीराबाईचे पद महाराजांना फारच आवडायचे. हेच पद ते सतत म्हणायचे.

महाराजांना लाकडी पलंगावर बसायला फार आवडत असे; म्हणून शेगावी त्यांचा हा पलंग संस्थानाकडून भक्तांच्या दर्शनार्थ ठेवला आहे. गण गण गणांत बोते असे ते सतत गुणगुणायचे; म्हणूनही लोक त्यांना गजानन महाराज असे म्हणतात.

५. भक्तांच्या उद्धारासाठी गावोगावी भ्रमंती करणे
भक्तांच्या उद्धारासाठी त्यांची गावोगावी सारखी भ्रमंती चालूच असायची. कुणीही त्यांना आपल्या घरी थांबवून ठेवू शकत नसे.

६. महाराजांनी केलेले विविध चमत्कार !
त्यांच्या आध्यात्मिक मार्गदर्शनात अनेक चमत्कारांचा अनुभव अनेकांनी वेळोवेळी घेतला आहे. दुखण्यातून बरे करणे, कोरड्या विहिरीला पाणी आणणे, कावळ्यांना पुन्हा न येण्यास सांगणे, आगगाडी रोखून धरणे, भक्तांना नर्मदा नदीचे दर्शन घडवणे, महारोग्याचा रोग बरा करणे, द्वाड गाय आणि घोडा यांना शांत करणे, भक्तांना विठ्ठलाचे अन् रामदास स्वामींचे दर्शन घडवणे, पितांबर या शिष्याचा उद्धार करणे, वाळलेल्या आंब्याच्या झाडास हिरवी पाने आणणे, जळत्या पलंगावर बसणे, मधमाशांनी चावा घेऊनही अंग सुरक्षित असणे, ब्रह्मगिरीच्या गोसाव्याचे गर्वहरण करणे, ऊसाच्या काठीचा मार सहन करणे, पहिलवानाला पाय उचलू न देणे, चिलीमसमोर नुसती काडी धरताच चिलीम पेटणे, असे चमत्कार भक्तांनी अनुभवले आहेत.

७. देश-विदेशातील भक्तांना महाराजांच्या कृपाशीर्वादाची अनुभूती देणारी विदर्भाची पंढरी !

श्री गजानन महाराजांच्या संदर्भात लक्षावधी लोक प्रतिदिन अनुभूती घेत असल्यानेच त्यांच्या दर्शनार्थ शेगावात भक्तांची मुग्यांसारखी गर्दी होत आहे. विदर्भातच नव्हे, तर संपूर्ण महाराष्ट्रात आणि विदेशातही महाराजांचे भक्त त्यांच्या कृपावर्षावाचा नित्य अनुभव घेत आहेत. हीच खरी लीला ! त्यामुळे आजही शेगावचे गजानन महाराज मंदिर हे विदर्भाची पंढरी म्हणून गणले जाते. शेगावी जाताच श्री महाराजांच्या चरणी मस्तक विनम्र होते. गजानन महाराज की जय असा जयघोष करून लोक स्वतःला धन्य समजतात.

॥ गण गण गणांत बोते ॥
॥ जय गजानन ॥

तिळगुळ घ्या

तिळगुळ घ्या नाहीतर नका घेऊ, पण गोड गोड बोला Happy Makar Sankranti

स्नेह आहेच.. तो असाच राहावा.

स्नेह आहेच.. तो असाच राहावा.नात्यातला गोडवा असाच राहावा.
आपणास मकर संक्रांतीच्या

हार्दिक शुभेच्छा.!!

तिळगुळ घ्या.. गोड बोला..

भारतात ज्ञान वाटणा-या महान टाँप ४ युनिवर्सीटी

भारतात ज्ञान वाटणा-या महान टाँप ४ युनिवर्सीटी..
१. WhatsApp
२. पानटपरी
३. कटिंगचं दुकान
४. दारू पीलेला माणुस..
बाकी शाळा वगैरे सर्व अंधश्रद्धा आहे 

पोरीला फिट आली

आजोबा- आरे ते बघ त्या पोरीला फिट आली..मान वाकडी झालीय,

तोंङ वाकङ झालय,

हात वर गेलाय..

.

.

.

.

.

..

.

.

.नातू -आओ आबा फिट नाही,

ती सेल्फी काढते….

दिगंबरा दिगंबरा

।दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा।
ॐ श्री गुरुदेव दत्त.दत्त जयंतीच्या हार्दिक हार्दिक शुभेच्छा .

दत्तश्रीगुरूंचे करुया ध्यान वंदू चरण प्रेमभावे.

दत्तश्रीगुरूंचे करुया ध्यान वंदू चरण प्रेमभावे.ब्रह्मा विष्णू महेश एकत्र आले

मन हे न्हाले भक्ती डोही.

अनुसया उदरी धन्य अवतार

केलासे उद्धार विश्वाचा या.

माहुरगडावरी सदा कदा वास

दर्शन भक्तास देई सदा 

चैतन्य झोळी विराजे काखेत

 गाईच्या सेवेत मन रमे.

चोविस गुरूचा ल‍ावियला शोध

घेतलासे बोध विविधगुणी.. .

।दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा। ॐ श्री गुरुदेव दत्त.

दत्त जयंतीच्या हार्दिक हार्दिक शुभेच्छा .

  🌹🌹शुभ प्रभात🌹🌹

दत्त दत्त दत्ताची गाय

दत्त दत्त दत्ताची गाय ;गायच दुध , दुधाची साय ;

सायच दही , दह्याच ताक ;

ताकाच लोणी , लोण्याच तुप ;

तुपाची धार :

दत्त दत्त दत्ताची गाय ;

!! दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा !!

!! श्री दत्त जयंतीच्या सर्वांना मना पुर्वक मंगलमय शुभेच्छा !!

दत्त जयंतीच्या मन:पूर्वक हार्दिक शुभेच्छा

आपणास व आपल्या कुटुंबासदत्त जयंतीच्या मन:पूर्वक हार्दिक शुभेच्छा
💐

💐💐

या निमित्ताने गुरू दत्तरायास एकच विनवणी आपल्या सर्वांच्या आयुष्यातील संकटे दुर करा अन् आपणास अखंड सुख शांती लाभो 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻   अवधुत चिंतन श्री गुरूदेव दत्त दत्त दत्त

सकाळी आंघोळीला बसल्यावर पतिराज ओरडून म्हणाले

….सकाळी आंघोळीला बसल्यावर पतिराज ओरडून म्हणाले. .

अगं या उटण्याचा उग्र वास येतोय…😫

पत्नी:-अरे देवा..देवा…देवा….काय बाई तुमचा हा वेंधळेपणा….मी काल दोन पुड़्या आणल्या होत्या….

एक उटण्याची व दुसरी हिंगाची ..तुम्हाला अंघोळीसाठी उटण्याची पुड़ी घ्या म्हटले अन तुम्ही हिंगाची पुड़ी उचलली….अन फासली सगळ्या अंगाला. ..:evil::evil:

काय म्हणावं बाई तुमच्या वेंधळेपणाला..अरे देवा…कसं होईल या संसाराचं. .? काय म्हणावं या वेंधळ्या माणसाला. …!!!!
पती – अग अग…तो हिंगाचा उग्र वास मी सोसतोय….

तू कशाला एवढं टेंशन घेतेस?
पत्नी- अहो, तुमच्या त्या उग्र वासाचं जाऊ द्या हो…..

इथं माझी भाजी उटण्याने बिघडली त्याचं काय?..😫
*तात्पर्य….बायका स्वतःच्या चुका अगदी छान जिरवतात..*😜
बिच्चारा हिंगाळलेला नवरा…:(:(

भगवान श्रीदत्तात्रेयांचे २४ गुरु

👏👏दंडवत प्णाम ! दंडवत प्रणाम !! दंडवत प्रणाम !!!👏👏
श्री दत्तात्रेय प्रभू महाराज यांनी आपल्या जीवनात जे २४ गुरु केले होते त्याची थोडक्यात माहिती सादर करण्याचा प्रयत्न, अवतार दिनाच्या निमित्ताने, ……. दंडवत प्रणाम🙏🙏🙏🙏
              भगवान श्रीदत्तात्रेयांचे २४ गुरु
१. पृथ्वी = 

धैर्य व क्षमा यांचा संस्कार घ्यावा.
२. प्राणवायू = 

जेवढा आहार आवश्यक तेवढाच घ्यावा.
३. आकाश =

 प्रत्येक परिस्थितीत निर्विकार राहावे.
४. जल =

 स्वभावाने शुध्द, स्निग्ध, मधूर व लोकपावन व्हावे.
५. अग्नि =

 तेजस्वी, ज्योतीर्मय, निर्लिप्त, कुठे प्रकट व कुठे अप्रकट राहून लोककल्याण करावे.
६. चंद्र =

 काळाचा प्रभाव स्वतःवर न होऊ देणे.
७. सूर्य = 

समयानुकूल उपभोग व त्याग करणे, अनासक्त परोपकारी असणे.
८. कबूतर = 

कबूतराप्रमाणे आपले स्वातंत्र्य हरवून दयनीय बनणे. त्यासाठी कुणाशी अतिरिक्त स्नेह व आसक्ति न ठेवणे.
९. अजगर =

 जे मिळेल त्यात जीवन निर्वाह करणे.
१०. समुद्र = 

साधकाला समुद्राप्रमाणे प्रसन्न, गंभीर, खोल, अपार, अमर्यादित राहता आले पाहिजे. सुख-दुःखात एकच मानसिकता असली पाहिजे.
११. पतंग =

 मोहामुळे विनाश होतो. म्हणून मोहापासून लांब राहणे.
१२. मधमाशी = 

लहानथोरापासून ज्ञानाचे सारकण गोळा करणे.
१३. हत्ती =

 माणसाने आप्त स्वकियांच्या मोहापासून, भ्रमापासून स्वतःला दूर केले पाहिजे.
१४. मध गोळा करणारा = 

मोठ्या कष्टाने धन संचयन करून त्याचा उपभॊग नघेणार्‍या माणसासारखे दुःख देणार्‍या मोहामाद्गे राहू नये.
१५. हरिण = 

वासना जागवणारे संगीत, नृत्य, वचन ऐकू नये.

१६. मासा = स्वादाच्या लोभाने प्राण घालवू नये.
१७. पिंगला वेश्या = 

वाईट कामातून पश्चातापाच्या व्दारे सत्कर्माला प्रवृत्त होणे.
१८. कुरर पक्षी = 

संचित धनाचा त्याग करून, योग्य वेळी सावध होऊन सुख प्राप्त करणे.
१९. बालक = 

भोळेपणा, निष्पापता, चिंतारहितता.
२०. कुमारिका = 

आवश्यक तेथे एकांत व स्वतःला प्रकट न करता राहणे.
२१. बाण तयार करणारा =

 एकाग्रता व सतत ईश्वर चिंतनात मग्न असणे.
२२. सर्प = 

विरक्त माणसाने स्वतःसाठी घर बनवू नये.
२३. कोळी = 

ईश्वर ही सृष्टी स्वतःच रचतो व स्वतःच तीचा विणाश करतो.
२४. भुंगा =

 भगवंताचे स्मरण करता करता स्वतःच आनंदरूप भगवान बनून —
टिप-काही चूक असल्यास मायपणा करून माफ़ी करावी दंडवत प्रणाम.

कोजागिरी पौर्णिमा महत्त्व

*|| ॐ कुलदेवतोभ्यो नम:||* 
✨✨ कोजागिरी पौर्णिमा✨✨

*को जागरती = कोण जागं आहे !….*
*अखंड लक्ष्मी प्राप्तीच्या व्रतांपैकीच एक अतीशय महत्त्वाचे आणि प्रभावी व्रत कोजागिरी पौर्णिमा लक्ष्मी-कुबेर-इंद्र-चंद्र आदी देवतांची महत्वाची पूजा.*

    

 15 ऑक्टोंबर शनिवार
पौर्णिमेची रात्र, चंद्राची रात्र सर्वांना आनंद देते. अश्विन शु.पोर्णिमा म्हणजे ‘कोजागरी पोर्णिमा’ अशा या रात्री शरदाच्या चांदण्यात जे लोक आनंदात रमत खेळत जागरण करतात. 

त्यांच्यावर देव प्रसन्न होतात असा समज आहे.हा उत्सव अश्विन शु. पोर्णिमा या दिवशी रात्री ठीक १२ ते १२.३९ या ३९ मिनिटात करायचा असतो. *भगवान इंद्र, लक्ष्मी, चंद्र, कुबेर*यांची वर्षातून सेवा करण्याची हीच एकमेव वेळ असते. शक्यतो हा उत्सव प्रत्येकाने आपल्या घरीच करावा. उपरोक्त वरील देवता या दिवशी पृथ्वी तलावर आशीर्वाद देण्यासाठी असतात त्यांना अमृताचा (दुध) नवैद्य लागतो.
* पूजाविधी मांडणी :- 

मांडणी करतांना एका पाटावर किंवा चौरंगावर 

१) लक्ष्मीचे प्रतीक म्हणून विड्याच्या जोड पानावर सुपारी ठेवावी 

२) विड्याच्या जोड पानावर कुबेराचे प्रतीक म्हणून सुपारी ठेवावी.

३) तांदुळाच्या राशीवर पाण्याने भरलेला तांब्याचा तांबा/गडवा, त्यात आंब्याचा डगळा इंद्राचे प्रतिक म्हणून घ्यावा.
अशी मांडणी रात्री १२ वाजेपर्यंत करून ठेवावी. रात्री ठीक १२ ते १२:३० या ३० मिनिटात दुधाचे भांडे चंद्राकिरणात ठेवावे. जेणे करून चंद्र देवता शलाका रुपात अमृताचा प्रसाद देतात.
४) चंद्राचे प्रतिक म्हणून चंदनाचा एक छोटा भरीव गोल बनवावा.

५) १२:३० ला पूजेच्या पाटासमोर दुधाचे भांडे ठेवून चारही देवांची हळद कुंकू, पांढरी फुले, अक्षता, अष्टगंध वाहून पूजा करावी. दुपारीच तुळशीपत्र तोडून ठेवावे. त्यात एक तुळशीपत्र टाकावे व नैवेद्य दाखवावा व प्रार्थना म्हणावी

*ऋण रोगादी दारिद्रयम अपमृत्यू भय I शोक मनस्ताप नाशयन्तु मम सर्वदा II*
दुधाचा नैवेद्य फक्त घरातील व्यक्तींनीच घ्यावा. उपरोक्त सुपारी जपून ठेवून दरवर्षी पुजाव्यात. कोजागारीस त्यांची पूजा करावी. १२ ते १२:३० या काळात लक्ष्मी प्राप्तीची सेवा करावी
त्यात गायत्री या मंत्राचा १ माळ जप, श्री लक्ष्मी गायत्री मंत्र, श्री विष्णू गायत्री मंत्र, श्री कुबेर मंत्र, प्रत्येक १ माळ जप करावा, तसेच १ वेळा स्त्री सुक्त, श्री व्यंकटेश स्तोत्र १ वेळा व गीतेचा १५ वा अध्याय वाचावा.
हा अतिशय महत्वाचा लक्ष्मी प्राप्तीचा कार्यक्रम आहे. लक्ष्मी म्हणजे श्री, शोभा! लक्ष्मी अनेक प्रकारची आहे वित्तलक्ष्मी, गुणलक्ष्मी, लक्ष्मी, भावलक्ष्मी वगैरे सर्वच प्रकारची लक्ष्मी जागृत माणसाला मिळते. आळशी, प्रमादी किंवा झोपाळू माणूस प्रत्यक्ष समोर आलेल्या लक्ष्मीलाही ओळखू शकत नाही. देवी महालक्ष्मी हि परमदयाळू आहे. कृपाळू आहे, ती हित करणारी आहे पण या देवीची मोठी बहिण मात्र संकटे आणते, त्रास देते कटकटी निर्माण करते अशी कल्पना आहे.

या मोठ्या बहिणीस *अक्काबाई’ म्हणतात तिची अवकृपा झाली की लोक म्हणतात की ‘अक्काबाईचा फेरा आला’ हि अक्काबाई पौर्णिमेच्या दिवशी अनेक घरावरून फिरते. कोण झोपले आहे कोण जागे आहे. ते ती पाहते अनेक झोपलेल्या आळशी लोकांवर ती रागावते. पण जे जागरण करतात त्यांना सुख समाधान, संपत्ती लाभते असे म्हणतात. कोण जागतोय? *कोजागर्ती*? यावरून या पौर्णिमेला *कोजागरी हे नाव पडले. याच पौर्णिमेच्या रात्री देवांचा राजा इंद्रही पृथ्वीवर फिरत असतो आणि पूजा कोण करीत आहे किंवा नाही हे तो पाहत असतो. वारंवार तो *कोजागरती* असे विचारतो यावरून हे नाव रूढ झाले 
🚩 *गुरुदेव दत्त* 🚩

Previous Older Entries

%d bloggers like this: